Klasyfikacja pyłów
Konieczność zapewnienia czystego środowiska pracy coraz częściej traktowana jest priorytetowo. Nie tylko z tego względu, że czyste stanowisko świadczy o jakości pracy wykonawcy i jest bardzo dobrze postrzegane przez klientów. Najważniejszy powód to chęć zabezpieczenia zdrowia przed szkodliwym działaniem rozmaitych pyłów.
Pyły klasyfikowane są według wartości MAC (Maximum Allowable Concentration).
Wartości te oznaczają maksymalne dopuszczalne stężenie pyłu na stanowisku pracy (wyrażone w mg/m³), które nie powoduje uszczerbku na zdrowiu w przypadku długotrwałej pracy (8 godzin dziennie). Im niższa wartość MAC, tym bardziej szkodliwy jest pył.
W zależności od rodzaju pyłu i jego koncentracji na stanowisku pracy wymagania normy EN 60335-2-69:2009 dzielą urządzenia odsysające na klasy: L (Low), M (Medium), H (High).
L - Low
Maksymalny współczynnik przepuszczania pyłu < 1%
Szkodliwe pyły o maksymalnych wartościach MAC > 1 mg/m³
Proste i niegroźne pyły, które powstają w gospodarstwach domowych oraz materiały takie jak: piasek,
żwir, ziemia, ...
M - Medium
Maksymalny współczynnik przepuszczania pyłu < 0,1%
Szkodliwe pyły o maksymalnych wartościach MAC > 0,1 mg/m³
Pyły powstałe przy szlifowaniu: drewna (buk, dąb), materiały drewnopochodne np. MDF, podkłady, wypełniacze, gips, farby, lakiery, ...
H - High
Maksymalny współczynnik przepuszczania pyłu < 0,005%
Szkodliwe pyły o maksymalnych wartościach MAC < 0,1 mg/m³
Pyły rakotwórcze oraz pyły zawierające zarazki chorobotwórcze: azbest, pleśń, sztuczne włókna mineralne, wata szklana, kadm, nikiel, ...
Materiały palne i wybuchowe
Podstawą normą określającą zasadnicze wymagania dotyczące odsysania pyłów palnych o klasach wybuchowości ST1, ST2 i ST3 w strefie 22 jest dyrektywa ATEX 94/9/EG Parlamentu Europejskiego i Rady Europy.
Do pyłów palnych zaliczane są: aluminium, cynk, sadza, papier, lakier proszkowy, ... |
